20 segundo 35 urterekin

Xehetasunak

Kategoria: kirolak

Noiz argitaratua: Azteazkena, 29 Maiatza 2013 08:27

Nork idatzia: Iker Zabala

Globalizazio egun hauek etxetik kanporako ikuspegia etengabe izatera behartzen gaituzte. Beste garai baten ez zen horrela. Lanean gustora egon, eta jaioterritik zenbat eta gertuago bizi, hobeto. Bada, esan bezala, lanaren urritzeak eta internazionalizazioa egonkortzeak urrutira begiratzera behartzen gaituzte. Berria izan daiteke oraindik ere, baina praktika hau kirolean are enfatizatuagoa egon da, eta ez da gaur egungo fenomenoa. Galde diezaiotela bestela Manuel Almunia atezain nafarrari. Hain zuzen ere azken garaiotan Watford Ingalaterrako taldearen ezusteko heroiari.

Almuniaren ibilbidea, beste hainbat gazterena bezala, herri talde txikian hasi zen, Oberenan hain zuzen ere. Txikitatik doaiak adierazten zituen heinean, laster igaro zen Osasunako harrobira, eta bertan, Taxonarreko zelaietan planteatu zuen, akaso futbolari profesional bilakatzeko aukera bat izan zezakeela. Bada, laster pairatu zuen halere, atezainen patu ohikoa, izan ere, postu murritza izanik, etxeko aukerak itxi egin zitzaizkion. Eta bertan hasi zuen iruñarrak taldez talde burutu zuen ibilbide saiatua, etengabe postua irabaziz, Cartagonova, Sabadell, Recreativo de Huelva edo Albacete bezalako taldeetan, Euskal Herrian ere, Eibarren hain zuzen, geltokia egin zuela. Eta hala iritsi zitzain bizitzako aukerarik nabarmenena. Arsène Wegner-en deia jaso zuen, Arsenal talde boteretsuaren atea defendatzeko nahi zuen manager frantziarrak. Bere ibilbideko urterik onenak izan ziren ezbairik gabe, 7 denborada orotara, hainbat momentu nabarmenekin, tartean Bartzelonaren aurka txapeldunen ligako finalean jokaturiko minutuak, Lehmann atezain titularra egotzi ondoren, edo Community Shield eta FA Cup tituluak irabazi izana. 2007tik 2010erako urteak izan ziren batez ere arrakastatsuak Almuniarentzat, hamaikakoetan finkoa baitzen nafarraren izena. Bere izarra gutxika gutxika itzaltzen hasi zen orduan, eta London-eko taldea utzi zuen, bere aintzinako usadioari jarraiki, taldez talde ibilbidea berhartuz. Ingalaterrako futbolean esperientzia handiko atezain gisa onartua, ez zuen arazorik izan, lehenbizi West Ham-en, eta azkenik, 35 urterekin, Championship-eko, alegia, bigarren mailako, Watford taldean aritzeko.

Hala iristen gara 2013ko maiatzaren 12ra. Urte ona burutu ondoren, igoera fasera sailkatzea lortu zuen Gianfranco Zola futbolari ohi mitikoa entrenatzaile duen taldeak. Hala, Leicester-en aurka kanporaketa lehiatua zuen Watford-ek. Joanekoan, Almunia atezain zuen taldeak 2 eta 1 galdu zuen, eta itzuliko partidan emaitza berdinarekin, kasu hontan Watford-en alde ari zen agortzen partida 95. minutuan. Momentu hortan epaileak penalty adierazi zuen Leicester-en alde. Estuasun bapatekoa harmailan, urte osoko esfortzua amildegiaren ertzean, bigarren mailan geratu beharraren izua. Anthony Knockaert frantziarrak hartu zuen Leicester-en alde kanporaketa ixteko ardura, eta momentu hortan azaldu zen Manuel Almunia. Jaurtiketa gogorra gelditzea lortu zuen, eta aldaratzean ere gelditu bikaina burutu zuen.

Ez da hori dena, halere. Atezain nafarrak kontraerasoa jarri zuen martxan. Bere taldekideak, gelditua zuziria balitz bezala esnatuak, indarrez zuzendu ziren aurkariaren atera eta 3 eta 1ekoa erdietsi zuen hala Troy Deeney aurrelariak, epaileak partidua amaitutzat emateaz batera. 20 segundo soilik izan ziren igaro zirenak, baina euskaldunaren geldituari esker, egoera zeharo irauli egin zen. Nekez izaten da atezaina horrelako matxaden protagonista, eta normalean, ibilbide bukaeran dauden jokalariak ez dira arrakasten heroiak bilakatzen. Denarekin, patuak merezimendu osoz irabaziriko arratsalde ederra eskaini zion Manuel Almuniari.

Ametsen haustea

Xehetasunak

Kategoria: kirolak

Noiz argitaratua: Ostirala, 10 Maiatza 2013 09:12

Nork idatzia: Iker Zabala

Normalean bizitzan ematen diren aldaketak ez dira momentu bakar batean gauzatzen. Zuritik beltzerako ibilbidean grisen gama anitz horretatik bidaia egin beharra dago, azkenik gauzak zeharo aldatzen direnerarte. Badira halere, beste metaketa batzuk, instant bakarrean ematen direnak, begiak berriro zabaltzen direnerako panorama erabat aldatuta egoteraino. Pablo Berasaluzek azken hilabeteetan izandako hazkundea ez da nolanahikoa izan. Esku pilotaren beteranoa, arrakasta sorta apala lortu duena. Aurreko koadroetan txinpartak ateratzen badakien jokalaria, baina XXI. mende hontako pilotari boteretsuenak irabazteko mugak adierazten zituena.

35 urterekin bideko azken txanpan zela ematen zuen, frontoietan bukaerako gantxoak gauzatzen ari zenaren irudikapena, 1999an lorturiko binakako finala lorpen gaindiezin izango zuen ibilbidearen pixkanakako itzaltzea.Fenomeno ez ohikoa ematen hasi zen, halere. Pilotari berriztarrarentzat emaitza onak iritsi ziren. Geroz eta sendoago azaltzen zen, eta azken urteetan gaindiezin ematen zuten Olaizola II edo Martinez de Irujoren aurkako lehiak geroz eta berdinduagoak suertatzen ziren. Iazko 4 t'erdikoan, horrela, txapelketa zoragarria burutu zuen Berrizkoak, eta bukaerako ligaxkarako sailkatzea lortu zuen. Anekdotatik urrutiago ezartzen zen txapelketa burutu zuen Berasaluzek, eta horren baieztatzea bukatu berri den binakako txapelketa genuke. Jon Ander Albisurekin bikotea osatuz, lehiaketa zirraragarria burutu du Berasaluzek, amildegi ertzean odol hotzarekin jokatuz, eta partidak era sinestezinean altxatuz, azkenik finalerako txartela lortu arte. Frontoietako sentsazio berria zen berriztarra, 35 urte bete berriak zituela! Bizkaiko eskupilotan txapeldun berria noiz agertuko zain ziren lurraldeko frontoi zaleak, nork esan behar zien Berasaluzek, luzaro bazterturiko aurrelari finak har zezakeela hurrengo txapeldun bizkaitarra izatearen ardura.

Aurrekaririk gabeko berpizkundea, 1999 eta 2013ren bi binakako finalen arteko zikloa garaipenez ixteko aukera eskeintzen zion patuak Berasaluzeri. Aurrean bi aurkari sendo, Juan Martinez de Irujo eta Jose Javier Zabaleta. Miribilla frontoia Berasaluzeren arrakastaren lekuko izateko gertu, berriro ere Bilbon etxeko txapelduna txalotzeko zain. Eta momentu hortan 'crac' egin zuen denak. Tantu baten erdian lurrera zerraldo erori zen Berrizkoa, eskua ezkerreko hankan zuela. Akilesko tendoiaren haustura. Finala bertan behera. Sei hilabeteko geldialdi minimoa.

Urteetan zehar ematen den gorakada ixil eta neketsua une bakar batean desegina gera daiteke. Galdera ikurra ezarri behar Berasaluze II.aren etorkizunean, nahiz eta kontratua 2016rako berritu duen Asegarcerekin. Halako kolpe latzaren ondoren berriro ere zutitzeko erronka nola gauzatzen den behatzea ikusgarria izango denaren zalantza gutxi da, halere.

Onenen artera bueltatzeko xedea

Xehetasunak

Kategoria: kirolak

Noiz argitaratua: Igandea, 05 Maiatza 2013 09:23

Nork idatzia: Iker Zabala

Errugbyak Hego edo Ipar Euskal Herrian izan dezakeen oihartzuna ezberdina dela aitortu beharra dago. Talde bizkaitar eta gipuzkoarren artean azken urteak oparoak izan badira ere, Lapurdi edo Nafarroa Behereako errugby tradizioa askoz ere errotuagoa dago, eta bere kluben arrakastetan beha daiteke hau era agerikoan. Denarekin, baloi obalatuaren kirolak ez du panorama goxoegia utzi Frantziako ligako, Top 14ko, euskal ordezkarientzat. Agian lorpen nabarmenetara ohituta egotearen sindromearen ondorio.

Miarritze Olympique taldeak azken urte onak izan ditu, sailkapeneko goiko postuak urtero urtero erdietsiz, eta ligako txapeldun hiru aldiz bilakatuz XXI. mende hontan. Bere lorpen zerrenda puztu egin zuen iaz, Amlin Challenge Cup txapelketa, Europa mailan dagoen bigarren lehiaketa esanguratsuena bereganatu baitzuen. Bada, Europako handietako bat bilakatu izanaren zeinurik nabarmenena azken 14 urteetan Heineken Cup-ean, txapeldunen ligan, alegia, parte hartu izana da. Aurtengo denboradak ez du albiste onegirik ekarri talde lapurtarrarentzat, izan ere, Laurent Rodriguez-en gizonek ez dute liga ona burutu, Europarako sailkapena urruti baitaukate jada liga bitartez, eta aurtengo txapelketa kontinentalei dagokionean ere atea itxi berri zaie, iaz bereganatutako Challenge kopan ere erori berri baitira.

Esan bezala, azken aukera zen Miarritzeko taldearentzat berez ona izan ez den urtea aurrera ateratzeko, nahiz eta finalerdiak suposatzen zuen erronkaren tamaina izugarria zen. Aurrean Leinster talde irlandar beldurgarria zegoen, azken lau urteetan txapeldunen liga hirutan irabazi duena, eta aurten denboraldi makal samarra burutu badu ere, Europako talderik indartsuenetarikoa da ezbairik gabe. Denarekin, euskaldunak ez ziren inolaz ere kikildu eta Dublingo zelaian ziren 20,000 pertsona inguruk pizten zuten presioa kontutan izanda ere, matxada burutzeko bidean ezarri ziren. Borondatea eta ekintza ez dira, edozelan, baliokide izaten, askotan, eta irlandarrek bere indarra inposatu zuten, hasiera berdinduaren ondoren. Entseguak behin eta berriro erori ziren etxekoen alde, 44-16 ukaezin batetara heldu zen arte.

Bada, finalik gabe geratzeaz gainera, hurrengo urteko Heineken Cup-erako txartela ere geratu zen Dublingo zelaian. Lapurtarrek, azken 14 urteetan erdietsitako sailkapen marka ezingo dute jarraitu. Une batez atzera begiratzeko momentua da, beraz, eta kontsolidaturiko proiektua zenbateraino sendo bilakatu den behatzeko aukera. Izan ere, hurrengo denboradan berriro ere hortzak estutzea dagokie euskaldunei onenen arteko lehian egoteko.

Txikituz handitu

Xehetasunak

Kategoria: kirolak

Noiz argitaratua: Astelehena, 08 Apirila 2013 23:31

Nork idatzia: Iker Zabala

Tradizioa eta berrikuntzaren arteko talka da garaiotako giltzarri eta oreka nabarmenena. Kultura eta lurraldetasunak markaturikoa hertsiki jarraituz gero herdoildurik geratzeko arriskua dago, eta modernitatearen baliatze neurrigabeak norberaren sustraiak ahazteko eremu irristakorrera eramango gintuzke. Horrela, ondarea eta abangoardia proportzio egokietan probetan sartzea da aurrera egiteko formula bakarra. Nahiz eta esatea egitea baino askoz ere errazagoa den.

Euskal tradizio eta etorkizunaren arteko bidegurutzean aurkituko genuke ezbairik gabe esku pilota. Euskal Herriko kirolaren historiaren lekuko, aldi berean XXI. mendeko kirol entzutetsu eta errespetatu, frontoiak betetzera iristen den tamainako ikuskizuna sortzeraino. Kirol xehea, soila. Larruzko pilota, bi horma eta txapa batekin soilik bidera daitekeena. Halere, osagai hauekin hainbat bide hauta daitezke, eta azpimarratu beharrik ere ez dago, gauza berriak sortzeko tartea bada oraindik ere. Horrela, azken urteetan hiru disziplina orokor gauzatzen dira esku pilotako enpresen arteko txapelketetan, jokalari kopurua eta frontoiaren luzeran aldaketak eraginez. Buruz burukoa, lau t'erdia eta binakakoa. Erdibiderako tarterik bai?

Bada, planteaturiko galderari baiezko erantzuna emateko ahalegina egin zuen duela urte bete baino pixkat gehiago komunitate pilotazaleak, eta hala, binakako bost t'erdiko txapelketa plazaratu zen. Kategoria berriaren izenak dioen bezalaxe, bikoteka jokatzen da, eta frontoiaren eremua laburtu. Apustu arriskatua tradizionalki purista izan den kirolaren barnean. Denarekin, ondo pentsaturiko estrategia gisa aurkeztu zen: publikoak ikuskizuna erregutzen duen garaietan, espazioa mugaraino konprimatzen da, lau pilotari oso toki murritzean sartuz. Hala, bikotearen arteko konpenetrazioa erabatekoa izan behar da, eta normalean itzalpean egoten diren atzelariek ere bere jokoa eraldatzeko aukera balia dezakete, pilotakada indartsuaren tresna ez baita baliagarri.

Iazko estreineko txapelketa arrakasta gisa hartu zuten antolatzaileek, eta Aste Santuan Zarautzen burutu den jaialdian ere ikuskizun ederra planteatu dute Aspeko pilotariek, disziplinaren baliagarritasuna testatzeko beste proba batetan. Hala, Jaunarena eta Zubietak Xala eta Peñagarikanori irabaziriko finalean, tanto ikusgarriak behatu ziren, molde berriak proposatzen zituztenak.

Gogoratu behar, egun horren maitatua den lau t'erdia beste garai batean balio gehiegi ez zuen modalitatea ere bazela, txapelketa 1989rarte egon baitzen erretiratua. Bost t'erdiko planteamendu honi dagokionean, akaso etorkizunean mesprezuz begiratuko den saiakera bizarro gisa hartuko da. Edo agian, batek daki, esku pilotaren zirkuitoan txokoa lortuko du, berez gustagarri eta anitza den kirola are gehiago aberastuz.